Simeringi
simeringi

Obracające się elementy maszyn musza być odpowiednio zabezpieczone, aby różne smary oraz oleje nie ulegały wyciekowi. Trzeba również dbać o to, by nie przedostawały się do nich żadne zanieczyszczenia. Za ochronę maszyn i urządzeń w miejscach, w których przekazywany jest ruch obrotowy, odpowiadają simeringi, czyli uszczelnienia promieniowe wału. Mogą się różnić budową, typem oraz materiałem, z którego są wykonane, jednak jedno pozostaje niezmienne – ich szczególna, ochronna funkcja, która pozwala nam użytkować maszynę przez dłuższy czas.

Czym są simeringi do pralek i uszczelnienia wału?

Słowo simmerring (w Polsce spotyka się także pisane jako simmering) pochodzi od niemieckiego słowa Simmer co oznacza pierścień. Obrazuje to dokładnie to, czym jest – pierścieniem do uszczelniania elementów obrotowych pracujących np. w smarze, oleju, paliwie lub wodzie. Bardzo często można je też spotkać jako uszczelnienia na połączeniach przesuwanych. Simmeringi najczęściej pracują w warunkach ciśnieniowych do 0,1 mega Pascala (czyli 1 atmosfery) i w zakresie temperaturowym od -30 stopni Celsjusza, do +110 stopni Celsjusza (w zależności od materiału, z jakiego są wykonane).

Simering – budowa

Chociaż simeringi mają naprawdę dużo typów, zasadniczo nie różnią się podstawową budową, która składa się z czterech głównych części.

  • metalowa wkładka usztywniająca (wykonana na przykład ze stali niestopowej)
  • elastyczna warga uszczelniająca (elastomerowy płaszcz zewnętrzny) – może być wykonany z różnego rodzaju gum
  • sprężyna dociskowa (ze stali niestopowej sprężynowej)
  • w niektórych simeringach można się spotkać z dodatkową wargą przeciwpyłową

Materiały, z jakich wykonuje się simeringi, różnią się właściwościami, dlatego aby dobrze go wybrać, trzeba zaznajomić się z różnicami, które posiadają przede wszystkim guma NBR i FPM.

Guma NBR, FPM, czy jeszcze inna? Który simering wybrać?

Główną rolą simeringu jest zapewnić odpowiednie uszczelnienie. Wpływ na to ma temperatura, w jakiej będzie pracował, miejsce oraz budowa. Wykonanie wargi uszczelniającej z kilku rodzajów gum pozwala na dobranie odpowiedniej do danego urządzenia. Z jakich więc gum można wykonywać elastomerowy płaszcz zewnętrzny?

  • guma NBR – guma ogólnego zastosowania wykonana z kauczuku akrylonitrylo-butadienowego, o zwiększonej tolerancji na smary i oleje oraz paliwa, co ma szczególne znaczenie w przypadku simeringów, ponieważ to właśnie w takim środowisku się je stosuje. Ponieważ ten typ gumy jest odporny na wyżej wymienione substancje, gwarantuje szczelność układu, a więc brak wycieku substancji smarowych i olejów. Temperatura pracy od -30 do +100 stopni Celsjusza.
  • guma FPM – wykonane z kauczuku fluorowego uszczelnienia pozwalają na pracę w większym zakresie temperatur, niż te wykonane z gumy NBR, mianowicie od -20 do nawet +200 stopni Celsjusza. Jako guma tak zwanego specjalnego przeznaczenia, ma szereg właściwości zapewniających odporność na wiele substancji. Między innymi są to oleje i smary mineralne, płyny hydrauliczne HSC, promieniowanie ultrafioletowe, ozon. Ponadto kauczuk fluorowy odznacza się świetną odpornością na starzenie, również cieplne.
  • silikon – z tego rodzaju gumy najczęściej wybierane są simeringi, które muszą pracować w bardzo dużym zakresie temperatur, ponieważ silikon bez przeszkód pracuje aż od -60 stopni, do +200 (praca krótkotrwała może przebiegać nawet do +230 stopni). Oprócz tego jest odporny na oleje mineralne, alkohole, wodę do +100 stopni Celsjusza i smary.
  • guma ACM – czyli guma poliakrylowa jest odporna na gorące oleje ropopochodne, może pracować w zakresie temperatur od -20 do +150 stopni Celsjusza i dobrze reaguje na wpływy ozonu i innych czynników atmosferycznych. Nie jest jednak tak elastyczna, jak poprzednio wymienione, za to cechuje się odpornością na pęcznienie
  • PTFE – czyli teflon/Gore-Tex, stosowany w uszczelnieniach wału zamiast sprężyny, ponieważ cechuje go tzw. pamięć plastiku. Oznacza to, że materiały wykonane z niego, po ogrzaniu potrafią powrócić do kształtu pierwotnego. Wykonuje on więc zadanie sprężyny, która odpowiada za wywołanie naprężenia wstępnego.

Simering oprócz wykonania z różnych rodzajów materiału, posiada także odmienne typy, które odpowiadają innej pracy.

Simering – jaki typ wybrać?

Do typów, jakie może mieć simering zaliczamy:

  • typ A – jednowargowy posiadający sprężynkę dociskającą.
  • typ AO – dwuwargowy, z dodatkową wargą przeciwpyłową.
  • typ AH/AS – simering ciśnieniowy.
  • typ B – simering jednowargowy, w którym zewnętrzna część metalowa nie jest pokryta elastomerem.
  • typ BO – simering dwuwargowy, z dodatkową wargą przeciwpyłową, w którym zewnętrzna część metalowa nie jest pokrywana elastomerem.
  • BABSL – simering ciśnieniowy z dodatkową wargą przeciwpyłową.
  • COMBI – zespołowe uszczelnienie wału, które stosuje się w warunkach o bardzo silnym zapyleniu, składa się z simeringu oraz dodatkowego uszczelnienia z poliuretanu.
  • DUO – simering podwójny mający dwie sztuki wargi uszczelniającej w jednej obudowie zewnętrznej. Najczęstszym zastosowaniem tego rodzaju simeringów, to rozdzielanie różnych mediów.
  • RWDR-KASETTE – simering o modułowej konstrukcji składający się z układu labiryntowego oraz właściwego simeringu. Simeringi kasetowe stosuje się w warunkach szczególnego zabrudzenia.
  • ZBA – simering jednowargowy bez sprężynki dociskającej.
  • ZBL – simering jednowargowy bez sprężynki dociskającej, w którym zewnętrznej części metalowej nie pokrywa się elastomerem.

Zostaw komentarz

Your email address will not be published.